Maja e Qorres nuk të pret me lehtësi. Rruga drejt saj është e ashpër, e heshtur, dhe kërkon durim. Por sapo arrin lart, kupton se çdo hap ka pasur kuptim. Këtu, mbi gjithçka, bota duket më e thjeshtë.

Era fryn pa pengesa dhe qielli duket më afër se kudo tjetër. Nga kjo lartësi, peizazhi hapet në të gjitha drejtimet — male që shtrihen pa fund dhe deti që shfaqet si një vijë e qetë në horizont. Është një pamje që nuk kërkon fjalë.

Maja e Qorres ka një qetësi të fortë, pothuajse të egër. Nuk është vend për zhurmë, por për mendime. Është një vend ku njeriu përballet me veten, pa filtra dhe pa shpërqendrime.

Për mua, kjo majë ishte më shumë se një arritje fizike. Ishte një ndalesë për të reflektuar, për të marrë frymë thellë dhe për të kuptuar sa pak na duhet për t’u ndjerë të plotë. Lart, mbi Qorre, çdo gjë e tepërt mbetet poshtë.